Author Topic: เกมเศรษฐี และสแครบเบิล  (Read 3105 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline kid^_^

  • Administrator
  • Trade Count: (+2)
  • King
  • ******************
  • Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Level 62 : Exp 2%
    HP: 0.3%

  • Posts: 5,799

  • ThankCool Statistics
    Give : 1297
    Take : 760

  • Gender: Male
  • ถึงตายก็ขาดบอร์ดเกมไม่ได้ ^_^
    • http://www.ThaiBoardGame.net
  • FaceBook: http://www.facebook.com/jiratn
เกมเศรษฐี และสแครบเบิล
« on: September 21, 2008, 01:57:34 PM »
“ซองคำถาม” เคยเล่นเกมเศรษฐีและสแครบเบิลหรือไม่ โดยเฉพาะเกมเศรษฐีนั้น ตอนเป็นเด็กเราใฝ่ฝันที่จะได้เป็นเจ้าของเกมชนิดนี้ แต่แม่ก็ไม่ซื้อให้สักที  บอกว่าแพง เกมชนิดนี้จึงเป็นสิ่งหนึ่งที่ฝังใจเรามาจนวันนี้

(ศิริรัตน์  /  กรุงเทพ)



คำตอบ



เกมกระดานทั้งสองนี้ถือกำเนิดขึ้นในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำเมื่อต้นทศวรรษที่ ๑๙๓๐ โดยมิได้เป็นช่องทางหารายได้ของผู้ประดิษฐ์คิดค้น แต่คิดขึ้นเพื่อเล่นฆ่าเวลาในช่วงตกงานเท่านั้น



     ชาร์ลส์ บี แดร์โรว์ วิศวกรว่างงานจากเมืองเจอร์มันทาวน์รัฐเพนซิลเวเนีย คิดประดิษฐ์เกมเดิมพันสูงเกี่ยวพันกับการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ โดยให้ชื่อว่า “เกมเศรษฐี"  (Monopoly)ในท่ามกลางภาวะข้าวยากหมากแพงของช่วงเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (The Great Depression ค.ศ. ๑๙๒๙-๑๙๔๐) ในสหรัฐอเมริกา



     ด้วยสภาพทางการเงินที่อัตคัดขัดสนกับสภาพจิตใจที่ละห้อยละเx่ย ในแต่ละวัน แดร์โรว์ใช้เวลาหลาย ๆ ชั่วโมงหมดไปกับการคิดค้นเกมกระดานสนุก ๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองว่างจนเกินไป เงินทองที่หาได้ยากเหลือเกินในชีวิตจริงกลับเป็นที่มาของการกำหนดให้การได้เงินจำนวนมหาศาลมาอย่างง่ายดายเป็นลักษณะเด่นของเกม ส่วนการล้มละลายของธุรกิจกับการยึดทรัพย์สินติดจำนองที่เป็นข่าวอยู่ทุกวันในหน้าหนังสือพิมพ์ ก็เป็นที่มาของ “โฉนด"  “โรงแรม” และ “บ้าน” ในเกมของแดร์โรว์ ซึ่งได้มาและเสียไปในชั่วพริบตาจากผลของการทอดลูกเต๋าในแต่ละคราว วันหนึ่งในปี ค.ศ. ๑๙๓๓ ความคิดเรื่องเงินที่ได้มาอย่างง่ายดายและกรรมสิทธิ์ที่หลุดมือไปอย่างรวดเร็วเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอย่างชัดเจน เมื่อแดร์โรว์หวนราลึกถึงคืนวันอันสดใสในอดีตเมื่อเขาไปพักร้อน ณ เมืองแอตแลนติกซิตีรัฐนิวเจอร์ซี ถนนสายสำคัญตลอดจนย่านการค้าชั้นนำในเมืองตากอากาศนี้  ได้ถูกจำลองมาไว้บนแผ่นกระดานของเกมเศรษฐี



     เพื่อนและครอบครัวของแดร์โรว์ชอบเล่นเกมนี้มาก ในปีค.ศ. ๑๙๓๔ พวกเขาชักชวนให้แดร์โรว์นำเกมนี้ไปขายให้แก่ บริษัทพี่น้องปาร์กเกอร์ ซึ่งเป็นบริษัทผลิตและจำหน่ายเกมต่าง ๆ ในรัฐแมสซาชูเซตส์  แต่เมื่อผู้บริหารของบริษัทฯ ทดลองเล่นเกมเศรษฐีดูก็ปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง โดยให้เหตุผลว่าเกมของแดร์โรว์น่าเบื่อ ดำเนินไปอย่างเชื่องช้า แถมกติกาการเล่นยังยุ่งยากซับซ้อนเกินไป อย่างไรก็ดีแดร์โรว์ยังไม่หมดหวัง เพราะผู้บริหารห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในรัฐฟิลาเดลเฟียสนุกกับเกมของเขามาก และสั่งซื้อเกมเศรษฐีมาจำหน่ายในห้างทันทีด้วยเงินทุนก้อนหนึ่งที่หยิบยืมจากคนในครอบครัวและเพื่อนฝูงแดร์โรว์ได้ผลิตและจัดส่งเกมเศรษฐีจำนวน ๕,๐๐๐ ชุดไปจำหน่ายยังห้างดังกล่าว เมื่อบริษัทพี่น้องปาร์กเกอร์ทราบว่าเกมของแดร์โรว์ขายหมดอย่างรวดเร็ว จึงนำเกมมาทดลองเล่นอีกครั้งและได้ข้อสรุปใหม่ว่า เกมเศรษฐีกอปรด้วยจินตนาการสร้างสรรค์  ดำเนินไปอย่างรวดเร็วทันใจ แถมยังเล่นง่ายอีกด้วยเกมเศรษฐีได้จดทะเบียนลิขสิทธิ์ในปี ค.ศ. ๑๙๓๕ และในไม่ช้าโรงงานของบริษัทพี่น้องปาร์กเกอร์ก็ผลิตเกมเศรษฐีออกสู่ตลาดถึง ๒๐,๐๐๐ ชุดต่อสัปดาห์



     อย่างไรก็ตาม ทางบริษัทฯ เชื่อว่าเกมเศรษฐีเจาะเฉพาะตลาดผู้ใหญ่เท่านั้น และคงฮิตอยู่ในช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่เกิน ๓ ปี  ดังนั้นพอถึงปลายปี ค.ศ. ๑๙๓๖ จอร์จ ปาร์กเกอร์ ประธานบริษัทฯ จึงได้มีคำสั่งให้หยุดการผลิตกระดานและชิ้นส่วนอื่น ๆ  ของเกมเศรษฐี  “เพื่อป้องกันการขาดทุนที่จะเกิดขึ้นจากยอดขายที่อาจตกลงเร็วกว่าที่คาดไว้"  การณ์ปรากฏว่ายอดขายของเกมเศรษฐีไม่ตกลงเลยแม้แต่น้อย และชาร์ลส์ แดร์โรว์วิศวกรตกงานก็กลายเป็นมหาเศรษฐีจากเงินค่าธรรมเนียมที่บริษัทผู้ผลิตจ่ายให้ในฐานะผู้ประดิษฐ์คิดค้น  เกมเศรษฐีได้รับความนิยมใน ๒๘ ประเทศ และผลิตต่อมาถึง ๑๙ ภาษา เกม “นายทุน”  นี้ยังนิยมเล่นกันแม้ในประเทศคอมมิวนิสต์ เช่นอดีตสหภาพโซเวียตอีกด้วย ทุกวันนี้เกมเศรษฐีครองอันดับขายดีที่สุดยาวนานที่สุดในศตวรรษนี้



     อัลเฟรด บัดส์ ผู้คิดประดิษฐ์เกมต่อคำสแครบเบิล ก็เป็นคนว่างงานในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำเช่นเดียวกับชาร์ลส์ แดร์โรว์บัดส์ดัดแปลงเกมของเขาจากความคลั่งไคล้ในปริศนาอักษรไขว้ และให้ชื่อว่า  “คริสครอส” (Criss Cross)  เมื่อแรกกำเนิดในปี ค.ศ. ๑๙๓๑ เกมคริสครอสประกอบด้วยเบี้ยสี่เหลี่ยมทำด้วยไม้  ๑๐๐ ชิ้น ทุกชิ้นเขียนพยัญชนะไว้หนึ่งตัว บัดส์ต้องใช้เวลาเกือบ๑๐ ปีกว่าจะพัฒนากติกาการเล่นที่สมบูรณ์แบบ และกำหนดค่าคะแนนของพยัญชนะแต่ละตัวซึ่งคำนวณจากโอกาสมากน้อยในการใช้ อย่างไรก็ตามบัดส์ไม่รีบร้อน เพราะคริสครอสเป็นเกมกระดานที่เล่นกันสนุก ๆ เฉพาะสมาชิกในครอบครัวและมิตรสหายเท่านั้น เพื่อนของเขาคนหนึ่งชื่อ เจมส์ บรูโนต์  ชาวเมืองนิวตัน รัฐคอนเนกติกัต มั่นใจว่าเกมของบัดส์ “ขายได้”  อย่างแน่นอน จึงชักชวนให้บัดส์จดลิขสิทธิเกมของเขาในชื่อสแครบเบิล (Scrabble) ในปี ค.ศ. ๑๙๔๘



     ในการทดลองเล่น บริษัทผู้ผลิตเกมเซลโคว์และไรท์เตอร์ พอใจกับเกมต่อคำนี้มาก อย่างไรก็ตามทางบริษัทฯ ประเมินว่าสแครบเบิลน่าจะเป็นที่นิยมในช่วงเวลาไม่เกิน ๒ ปี แต่ผิดถนัดสแครบเบิลได้กลายเป็นเกมกระดานที่ขายดีตลอดกาลในสหรัฐอเมริกา  ครองอันดับสองรองจากเกมเศรษฐี สแครบเบิลได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ กว่า ๖ ภาษา ทั้งยังผลิตออกมาในรูปอักษรเบรลสำหรับคนตาบอดด้วย



 “ข้อมูลสนับสนุนจากหนังสือ ๑๐๘ ซองคำถาม / สำนักพิมพ์สารคดี”




นำข้อมูลมาจาก : http://guru.sanook.com/answer/question/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B8%B5__%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%AA%E0%B9%81%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B4%E0%B8%A5/